Ik ben een pacifist
van het oorlogszuchtige type
Mijn kast met denkbeeldige
wapens en woordgekletter
puilt uit van geweld. Ik huil geluidloos
onder een deken van wanhoop en verdriet,
Of hak in de weerbarstige rots van
radeloze hoop, hopeloze woede en
redeloze verwachting
Mijn ene helft danst met Sappho
en haar vriendinnen bij laaiend lustig vuur
De andere helft trekt ten strijde met
de eenborstige Amazones
De boog gespannen over
het gebrachte offer
De pijl een wilde mannenfantasie
Gevaarlijke vrouwen zijn niet begeerlijk
zoals Russische veteranenvrouwen weten:
uitgekotst, vernederd terwijl hun zusters
puin ruimen in steden, slachtoffers oplappen
en de doden begraven. Zwart
de kleur van hun toekomst
Laten we het onverbloemd zeggen:
oorlog is een mannending
Hun grofgeschut zaait dood en verderf
Koude oorlogen worden heet opgediend
Voor éen vermoorde despoot
staan er weer tientallen in de rij
met tanden van staal en tongen glad
als een aal die het kussen zijn vergeten
Ze eten, drinken, brullen – beschonken van macht
hun broedervijanden afgeschoten,
vrouwen verkracht, burgers uiteengereten,
dorpen en steden verpulverd
Onder kroonluchters van kristal
spiegelen de doden zich
in de marmeren vloeren van hun paleizen
Het kostelijk banket kleurt rood
met het bloed van de overwinning
Geen nachtmerrie galoppeert door hun dromen
en als de vrede neerdaalt als een vleugellamme
zwaargewonde duif komen ze als helden
boven de schouw of bij het tankstation te hangen:
geprezen, gelauwerd, bezongen of vernederd
Veroordeeld
De scheidslijn dun als een herfstdraad
waaiend in de wind van gure tijden
Kunnen we hen los beitelen,
die oude, in weerbarstige steen vastgeklonken
godinnen, kunnen we ze nieuwe vleugels
geven om ze te laten uitvliegen naar
al die landen, mannen en hun handlangers die
niet meer weten wat leven is
Wat heilig, wat sacraal?
Laten we de brokstukken van
hun beeldenstormen tot leven wekken
Dansen, zingen en lachen met vrouwen,
mooie jongens en radeloze helden
rond laaiend lustig vuur
Vliegers van vrijheid oplaten
Liefdesbrieven schrijven
De pacifisten huilen als hyena’s in hun holen
Ik moet oorlogszucht in mijn bloed jagen:
wapens omsmeden tot vurige woorden
Dieper duiken in dit dal van tranen
om een ander verhaal te vinden
© Daniel van Mourik
December 2025
